Olaf Malmberg, acteur en bestuurslid pensioenfonds Nederlands theater

Wanneer heeft u voor het eerst serieus over uw eigen pensioen nagedacht?
Direct na de toneelschool ging ik bij een gezelschap werken dat aangesloten was bij een pensioenfonds. Zo kwam ik op m’n 22ste automatisch in aanraking met pensioenen. Een paar jaar later, toen ik eens wat extra verdiende, ben ik me iets serieuzer gaan verdiepen in mijn pensioen, en besloot ik een koopsomstorting te doen. Zo bouw ik, ook als ik freelancerwerk doe, toch nog een behoorlijk pensioen op.

Waarom vindt u het belangrijk dat mensen over hun pensioen nadenken?
Mensen hebben geleerd om zich te vermaken (lees: geld uit te geven) en in het nu te leven, tegenover de voorzichtige spaardermentaliteit van vroeger. Ze kiezen vaak voor zo veel mogelijk geld in de portemonnee in plaats van geld opzij zetten voor later. Ik stel me steeds voor dat ik als ik oud ben ook nog behoorlijk wil kunnen leven en mezelf wil kunnen bedruipen. Hoeft echt niet met een cocktail op een wit strand op de Bahamas, maar ik wil er bijvoorbeeld wel voor zorgen dat ik mijn eigen huis niet hoef op te eten. Daar zet ik graag iedere maand wat voor opzij.

Wat is uw grootste pensioenblooper?
Niet zo’n grote blooper maar toch: Ik ben nogal vaak verhuisd in de jaren en vergat dan mijn pensioenfonds op de hoogte te houden waar ik woonde. Uiteindelijk hebben ze me toch gevonden, en ontving ik mijn pensioenbrieven weer. Maar dat kan natuurlijk ook eens fout gaan. Als je plotseling komt te overlijden moeten je nabestaanden wel terug kunnen vinden bij wie je een pensioen hebt opgebouwd, om bijvoorbeeld een nabestaandenuitkering te kunnen krijgen.